
De recensies in de media over zijn album komen superlatieven te kort:
' Een meesterwerk' (Nu.nl), '2011... het jaar van James Blake' (File Under), 'perfect debuut' (Humo),'uniek debuut' (De Morgen), 'Dan kun je wat' (Kindamuzik) en 'falling right into the mystics' (Rolling Stone).
The Guardian schrijft er een hele mooie recensie over (zoals altijd). 'Blake lost verwachting in' kopt de Volkskrant boven de recensie. Bij 3voor12 wordt het uitgeroepen tot Album van de Week. En bij de OOR is het mogelijk dat een artiest Band van de Week wordt. Ook Pitchfork heeft het mooi beschreven: these 11 songs-- gorgeous, indelible tunes that are as generous in content as they are restrained in delivery-- will last a lot longeren'. Alleen maar positief. Nou, alleen de NME doet niet mee en geeft het album een 6 uit 10.
Hier een interview met Blake.
Dus naar de winkel en het album gekocht. Luisteren, nogmaals en nogmaals. Ik kreeg maar niet vat op het album. Het was geen dubstep zoals de prachtalbums van Burial. Volgens Atze was het een kwestie van geduld en vooral met koptelefoon luisteren. En toen op een avond voelde ik het album. Begreep ik het.
De vocals deden me denken aan de sfeer van Voodoo van D'Angelo (een ware klassieker! Wanneer komt zijn nieuwe album nou uit!!!). Andere vergelijken zijn stem met die van Anthony Hegarty en Bon Iver (ook geweldig)
Kortom: het album van James Blake is een groei-diamant.
En hij komt naar Nederland: 7 april en 8 april (LiveXS)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten